Cutting Edge bestaat tien jaar en dat wordt gevierd. Op vrijdag 3 februari houdt het online cultuur- en mediamagazine een feestje in Vooruit in Gent. Die avond worden niet alleen de Cutting Edge Awards uitgereikt, maar stelt Cutting Edge ook zijn gloednieuwe website voor. Kom zeker langs en feest gezellig mee.

Voor zij die graag bekende Vlamingen spotten: presentator Kobe Ilsen, Vlaanderen Vakantieland-gezicht Tatyana Beloy, acteur/regisseur Stany Crets, acteur Jonas Van Geel, imitator Guga Baul, actrice Kim Hertogs en presentator Hans Otten zullen alvast aanwezig zijn.

Klik hier voor tickets.

LIEFDE MAAKT NIET BLIND (***)

Cultuur is het kneusje van de klas. Bij verdeling van de schepen- en ministerposten is cultuur vaak het minst begeerde postje. Wanneer er echter over besparingen wordt gesproken, staat cultuur met stip op één. Onterecht vindt Vlaams parlementslid Bart Caron. In zijn boek ‘Niet de kers op de taart. Waarom kunst- en cultuurbeleid geen luxe is’ legt hij met verfijnde argumenten uit waarom kunst en cultuur in een steeds veranderende samenleving niet enkel fijn, maar ook een noodzaak is.

Caron spreekt met kennis van zaken. Niet alleen is hij cultuurexpert voor zijn partij Groen, ook was hij in het verleden kabinetschef van cultuurministers Bert Anciaux en Paul Van Grembergen. Maar voor Caron is het cultuurbeleid enkel (helpen) kleuren niet voldoende. Hij wil ook voeling houden met de praktijk, bijvoorbeeld als contrabassist. Zelf omschrijft hij het als ‘een heimwee naar het podium, naar het musiceren zelf’.

Zijn liefde voor cultuur maakt echter niet blind. In zijn boek geeft hij niet enkel de houding van de overheid ten aanzien van cultuur weer. Hij legt ook de pijnpunten van ons beleid bloot. Daarbij reikt hij alternatieven aan. Zo schetst hij een vernieuwd – al geeft hij toe dat het een utopie is – auteursrecht, eigen aan deze moderne samenleving. Hij weerlegt simplistische reacties, zoals dat cultuurbeleid slechts een beleid van (te veel) subsidies is en houdt een warm pleidooi om cultuur toegankelijk te maken voor iedereen ongeacht leeftijd, opleiding of afkomst. Daarbij laat hij geen thema ongemoeid: van erfgoed tot sociaal-cultureel werk.

Een (praktisch) pluspunt van het boek is dat de hoofdstukken allemaal afzonderlijk te lezen zijn. Wie bijvoorbeeld geen boodschap heeft aan afgelijnde definities van de begrippen cultuur, kunst en erfgoed, kan dat hoofdstuk links laten liggen. Daarnaast zijn de hoofdstukken afgewisseld met korte persoonlijke anekdotes van de auteur, waarin het enthousiasme sterk naar voren komt. Net iets luchtiger geschreven dan de hoofdstukken zelf. Het geeft je brein even rust na een diepgravend hoofdstuk.

In zijn inleiding schrijft Caron: ‘Ik wil dat de cultuurliefhebber de argumenten opneemt en op zijn of haar beurt uitbazuint als het cultuurbeleid weer eens onder vuur komt te liggen.’ Aan verfijnde argumenten geen gebrek meer na het lezen van ‘Niet de kers op de taart’.

AFTELLEN NAAR DE LENTE (****)

Met deze eerste fysieke release toont Sherman niet alleen welk parcours hij het afgelopen jaar heeft afgelegd: van zijn eerste single ‘On your side’ tot zijn huidige single ‘One way town’. Hij legt ook een prachtig visitekaartje voor aan al wie Sherman nog moet ontdekken.

Steven Bossuyt trok als jonge knaap naar het conservatorium in Gent om er toneel te studeren. Een kleine tien jaar geleden was hij dan ook te bewonderen op het kleine scherm in een jeugdserie op Ketnet. Daarin gaf hij gestalte aan een gitarist van een bandje. Maar waarom een muzikant spelen als je er ook gewoon een kan zijn. Bossuyt hangt zijn petje van acteur aan de haak en stort zich volledig op zijn muzikale carrière. Eerst bij de band Cream&Spices, later als Sherman, zijn alter ego als singer-songwriter waarmee hij vandaag naambekendheid geniet in Vlaanderen.

Het muzikale verhaal van Sherman start echter in Londen. Twee jaar geleden steekt hij het kanaal over om zijn muzikaal geluk daar te beproeven. Overdag werkt hij als barista. ‘s Avonds verwarmt hij het Engelse volk met zijn liedjes. Niet zonder succes, want zo loopt hij een radioproducer van BBC tegen het lijf. De bal gaat aan het rollen en in ‘The Janice Long Show’ mag hij zijn eerste BBC livesessie spelen.

Daar speelt hij onder meer een fragiele en door ons zeer geliefde pianoversie van zijn huidige single ‘One way town’. Want Sherman is een manusje-van-alles: liedjesschrijver, gitarist en pianist. Kortom: een volbloed muzikant. Zowel de uptempo-versie als de gestripte versie staan op deze ep. Verder mag ook ‘On your side’, de eerste single en hit van Sherman op Belgische bodem niet ontbreken op deze ep. Na slechts een luisterbeurt heeft het catchy refreintje van ‘On your side’ zich in je hoofd genesteld. Met ‘Days go by’ bewandelt Sherman even het pad van de elektronische muziek.

Vóór de eerste luisterbeurt wisten we al waaraan we ons mochten verwachten. Dat is geen verwijt, want net daarom wouden we deze ep recenseren. Maar niets zo fijn als – liefst positief – verrast te worden bij een eerste luisterbeurt. Daarom kijken we nu al uit naar het debuutalbum dat in het voorjaar van 2012 verschijnt.